จากข้อมูลของนักเขียน เหงียน กวาง ลัป กวีหญิง ลัม ถิ หมี่ ดา เสียชีวิตเมื่อเวลา 5:00 น. ของวันที่ 6 กรกฎาคม ด้วยวัย 74 ปี ก่อนเสียชีวิต เธอป่วยเป็นโรคอัลไซเมอร์มานาน 14 ปี
กวีหญิง ลัม ถิ มี ดา เกิดในปี 1949 ที่จังหวัดกวางบิ่ญ อาศัยอยู่ที่ เมืองเว้ และในช่วงไม่กี่ปีมานี้ได้ย้ายมาอยู่ที่นครโฮจิมินห์กับครอบครัว เธอเป็นภรรยาของนักเขียนชื่อดัง ฮว่าง ฟู ง็อก ตวง
กวีหญิง ลัม ถิ หมี่ ดา ศึกษาที่โรงเรียนการเขียนเชิงสร้างสรรค์เหงียนดู และต่อมาได้ทำงานเป็นนักข่าวและบรรณาธิการให้กับนิตยสารซ่งหวงของสมาคมวรรณกรรมและศิลปะ เถื่อเทียนเว้
เธอเป็นสมาชิก สมาคมนักเขียนเวียดนาม มาตั้งแต่ปี 1978 เธอเข้าร่วมหลักสูตรฝึกอบรมที่สถาบันกอร์กี (อดีตสหภาพโซเวียต) และเป็นสมาชิกคณะกรรมการบริหารของสมาคมนักเขียนเวียดนามในวาระที่ 3 และ 4
กวีหญิง ลัม ถิ หมี่ ดา ถึงแก่กรรมด้วยวัย 74 ปี หลังจากต่อสู้กับโรคอัลไซเมอร์มานาน 14 ปี
ผลงานของกวี ลัม ถิ หมี่ ดา: หัวใจแห่งการคลอดบุตร (บทกวี, 1974); บทกวีไร้กาลเวลา (บทกวี, 1983); นักร้องผู้โด่งดังแห่งแผ่นดิน (นิทานสำหรับเด็ก, 1984); กวางน้อยกับลำธาร (นิทานสำหรับเด็ก, 1987); รางวัลนิรันดร์ (นิทานสำหรับเด็ก, 1987); เก็บเกี่ยวความเยาว์วัยไว้ในมือ ( บทกวี, 1989); นักดนตรีฟีนิกซ์ (นิทานสำหรับเด็ก, 1989); แม่และลูก (บทกวี, 1994); อุทิศแด่ความฝัน (บทกวี, 1998); รวงข้าวอ่อน (บทกวี, 2005); รวมบทกวีและนิทานสำหรับเด็ก (2006); จิตวิญญาณที่เต็มเปี่ยมด้วยดอกเดซี่ ป่า (บทกวี, 2007); ท้องฟ้า - หลุมระเบิด (บทกวี, 1972); นิทานโบราณแห่งประเทศของเรา (บทกวี, 1978)
ในปี 2005 ผลงานรวมบทกวีของเธอเรื่อง "ข้าว เขียว " ได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษ พิมพ์ และเผยแพร่ในสหรัฐอเมริกา
บทกวีอย่างเช่น "นิทานพื้นบ้านของประเทศเรา" และ "ท้องฟ้า - หลุมระเบิด" ของผู้แต่งท่านนี้ ได้ถูกนำไปสอนในหลักสูตรวรรณกรรมระดับมัธยมปลาย และเป็นที่คุ้นเคยของผู้อ่านหลายรุ่น
ในอาชีพนักเขียนของเธอ เธอได้รับรางวัลที่หนึ่งในการประกวดบทกวีของหนังสือพิมพ์ด้านวรรณกรรมและศิลปะประจำปี 1971-1973 นอกจากนี้ เธอยังได้รับรางวัลวรรณกรรมจากสมาคมนักเขียนเวียดนามสำหรับรวมบทกวี เรื่อง "บทกวีไร้กาลเวลา " รางวัลที่หนึ่งด้านบทกวีจากคณะกรรมการแห่งชาติของสหภาพสมาคมวรรณกรรมและศิลปะเวียดนามในปี 1999 และรางวัลที่หนึ่งด้านบทกวีจากรางวัลวรรณกรรมและศิลปะเมืองหลวงโบราณเว้ (1998-2004) จากคณะกรรมการประชาชนและสหภาพสมาคมวรรณกรรมและศิลปะเถื่อเทียนเว้
ในปี 2007 กวีหญิง ลัม ถิ หมี่ ดา ได้รับรางวัลรัฐด้านวรรณกรรมและศิลปะจากผลงานรวมบทกวีสามเล่ม ได้แก่ *หัวใจที่ให้กำเนิด * (1974), *บทกวีไร้กาลเวลา* (1983) และ *อุทิศแด่ความฝัน * (1988)
โฮ เถ ฮา นักกวีและนักวิจัยด้านวรรณกรรม เคยเขียนถึงบทกวีของหลาม ถิ หมี่ ดา ว่า " บทกวีของหลาม ถิ หมี่ ดา เปี่ยมด้วยความหมาย ความคิดเชิงกวีมักคาดไม่ถึง ดูเหมือนว่าหากเธอไม่สร้างธีมที่โดดเด่น บทกวีก็จะยังคงอยู่ในขอบเขตของจินตนาการ" อึ้ง วัน ฟู นักกวีอีกท่านหนึ่งก็กล่าวว่า "บทกวีของหลาม ถิ หมี่ ดา ยอดเยี่ยมในแง่ของช่วงเวลาที่คาดไม่ถึง ความงุนงง และอารมณ์ความรู้สึกที่ลึกซึ้งแบบผู้หญิง"
การจากไปของกวีหญิง ลัม ถิ หมี่ ดา สร้างความโศกเศร้าอย่างสุดซึ้งให้กับเพื่อนและเพื่อนร่วมงานในวงการวรรณกรรม นักเขียน เหงียน กวาง ลัป ได้แสดงความเสียใจว่า "ลาก่อน พี่สาว เรารักเธอมาก!"
กวี เหงียน กวาง เถียว ประธานสมาคมนักเขียนเวียดนาม กล่าวแสดงความเสียใจต่อการจากไปของกวีหญิงท่าน นี้ว่า “เป็นเวลาหลายสิบปีแล้วที่ผมเรียกเธอว่านางฟ้าที่ลงมายังโลก เพราะใบหน้าที่งดงามและบริสุทธิ์ จิตวิญญาณที่บริสุทธิ์อย่างหาที่เปรียบมิได้ และเพราะบทกวีของเธอสะท้อนออกมาดุจบทเพลงแห่งความรัก ความอ่อนโยน และความงามที่เปราะบางแต่แผ่ขยายออกไป ดูเหมือนว่าเธอลงมายังโลกนี้เพื่อเผยโฉมใบหน้าที่งดงาม จิตวิญญาณที่บริสุทธิ์ และขับขานบทกวีแห่งความรักและการปกป้อง แม้แต่บทกวีที่เธอเขียนเกี่ยวกับความสูญเสียจากสงครามก็ยังสะท้อนความงดงามนั้น”
ในบทกวีชื่อดังของเธอ "ท้องฟ้าเหนือหลุมระเบิด" เธอเขียนไว้ว่า: "ฉันมองลงไปในหลุมระเบิดที่คร่าชีวิตคุณ / ฝนโปรยปรายลงบนผืนฟ้าเล็กๆ / ประเทศของเราใจดี / สายฝนช่วยบรรเทาบาดแผลอันเจ็บปวด" ในขณะนี้ ฉันรู้สึกว่าดอกไม้ทุกดอกที่เบ่งบานในฤดูร้อนล้วนมีความงดงามเช่นเดียวกับใบหน้า จิตวิญญาณ และบทกวีของเธอ ฉันก้มศีรษะลงเพื่อระลึกถึงเธอและเงยหน้ามองไปยังแสงสว่างที่เธอได้จากไป
นักเขียนบทภาพยนตร์ เหงียน ถุย เขียนด้วยความเศร้าโศกว่า: " ครั้งแรกที่อาจารย์พาฉันไปเว้ ฉันรักเว้มากยิ่งขึ้นเพราะผู้หญิงที่ฉันได้พบ คุณหล่ำ ถิ หมี่ ดา เธอมาจากเมืองเดียวกันกับอาจารย์ของฉัน แต่สำหรับฉัน เธอยังคงเป็น 'คนเว้แท้ๆ' อ่อนโยน อ่อนหวาน พิถีพิถัน และสวยงามอย่างเหลือเชื่อ เธอยังคงรักษา 'ท้องฟ้า' ของเธอไว้ได้แม้หลังจากผ่าน 'หลุมระเบิด' มามากมายในชีวิต เช้านี้ ในเมืองที่ไม่คุ้นเคย ฉันได้ยินข่าวการจากไปของเธอ หัวใจฉันแทบหยุดเต้น ฉันเสียใจกับการสูญเสียนักเขียนผู้มากความสามารถและผู้หญิงที่งดงามคนหนึ่ง"
มายอันห์
เป็นประโยชน์
อารมณ์
ความคิดสร้างสรรค์
มีเอกลักษณ์
ความโกรธ
[โฆษณา_2]
แหล่งที่มา
การแสดงความคิดเห็น (0)