Obchody urodzin Buddy – komentarz czcigodnego Thich Thanh Quyeta do poezji Hong Gaia.

Z okazji obchodów urodzin Buddy w roku 2570 w kalendarzu buddyjskim autor Hong Gai wysłał do gazety Giac Ngo wiersz zatytułowany „Świętowanie urodzin Buddy” z komentarzem czcigodnego Thich Thanh Quyeta, wiceprzewodniczącego Rady Wykonawczej, dyrektora Wietnamskiej Akademii Buddyjskiej w Hanoi i przewodniczącego zarządu Wietnamskiej Sanghi Buddyjskiej w prowincji Quang Ninh.

Wszystkiego najlepszego z okazji urodzin Buddy

***

Yen Tu, święte miejsce buddyjskie.

Nauki buddyjskie Truc Lam łączą góry i rzeki.

Tran Nhan Tong był człowiekiem o szlachetnym charakterze.

Praktykowanie rozwoju duchowego prowadzi do oświecenia i tworzy linię medytacyjnej uważności.

Pháp Loa nawiązuje do głębokich nauk Dharmy.

Huyen Quang dziedziczy cudowne dziedzictwo Przodka.

Trzej Patriarchowie zbudowali most przed

Siedemset lat szerzenia cudownej Dharmy wśród ludzkości.

Hoa Yen jest spowita bezkresnymi chmurami.

Rozbrzmiewa dźwięk dzwonów, budząc niezliczoną liczbę ludzi blisko i daleko.

Ngoa Van Am o zachodzie słońca

Odgłosy medytacyjnych pieśni wciąż rozbrzmiewają wśród sosen.

Złota Pagoda Hue Quang na Górze Bong

Tysiąc lat Prajni, lotosu współczucia.

Magiczne fale Quang Ninh

Obchodzenie urodzin Buddy wiosną przynosi spokój i radość.

Ha Long jaśnieje na tle morza i nieba.

Dźwięk dzwonów Yen Tu przynosi wszędzie spokój i ciszę.

Nowa era w całym kraju.

Wietnam podejmuje kroki, aby dotrzeć dalej w głąb morza i nieba.

Wszyscy ludzie zjednoczeni w promiennym świetle.

Życie duchowe i życie doczesne są ze sobą powiązane, przynosząc pokój wszędzie.

Ludzie lojalni i oddani sobie nawzajem.

Stolica buddyjska jaśnieje blaskiem.

Nauki Buddy i Sanghi świecą jasno i harmonijnie.

Piękna ziemia naszego narodu jest wspaniała.

Pagoda Dong emanuje wspaniałą aurą.

Ziemia południowego Wietnamu obdarzona jest bezgranicznym i niezmierzonym szczęściem.

Niech wszystkie istoty na świecie będą błogosławione.

Niech w tej piosence pełno jest szczęścia i radości.

***

Czerwony Cierń

Urodziny Buddy, 15 kwietnia, Rok Konia (1946)

Komentarz Czcigodnego Thich Thanh Quyeta, doktora:

Drodzy współpoeci, wiersze tego pobożnego buddysty są jak dzwonek alarmowy w okresie urodzin Buddy – jednocześnie majestatyczne i święte, a jednocześnie głęboko przesiąknięte esencją dziedzictwa naszego narodu. Z perspektywy praktykującego buddyzm, chciałbym podzielić się kilkoma słowami uznania i podziwu dla wartości wiersza „Świętując urodziny Buddy” autorstwa Hong Gai.

Prawdziwe źródło Dharmy i święty duch gór i rzek.

Wartość wiersza tkwi w jego umiejętnym połączeniu nauk buddyjskich z tożsamością narodową – odwieczną tradycją buddyzmu wietnamskiego, która chroni naród i zapewnia dobrobyt jego mieszkańcom. Wiersze przenoszą praktykującego z powrotem na święty szczyt Yen Tu, do pagody Dong, pagody Hoa Yen i innych miejsc, które są źródłem czystego wietnamskiego buddyzmu zen.

„Tran Nhan Tong miał wspaniałe serce”.

Praktykowanie rozwoju duchowego prowadzi do oświecenia i tworzy linię medytacyjnej uważności.

Z duchowego punktu widzenia, wizerunek Trzech Patriarchów Truc Lam (cesarza Tran Nhan Tonga, Dong Kien Cuong Phap Loa i Ly Dao Tai Huyen Quanga) jest wspominany nie tylko jako postacie historyczne, ale także jako oświeceni mistrzowie duchowi. Służyli oni jako pomost, integrując nauki Buddy o nie-jaźni, altruizmie, współczuciu i hojności w Wietnamie, przekształcając szczyty górskie w Czystą Krainę na ziemi.

Forma i umysł nie są od siebie oddzielone.

Sceneria odzwierciedla stan umysłu praktykującego; dostrzegającego naturę Buddy we wszystkim i dostrzegającego Dharmę we wszystkich krajobrazach. Autor wykorzystał scenerię Quang Ninh, aby ukazać głębię świadomości, głębię buddyjskiej filozofii – nierozróżnianie.

„Pokryty chmurami Hoa Yen”, „Pustelnia Śpiących Chmur o zmierzchu”: Te słowa nie przywołują smutku, lecz wyrażają spokój, harmonię i dystans. Chmury pojawiają się i znikają, zapada zmierzch, a poranne światło powraca, ale „medytacyjna pieśń serca” praktykującego jest wieczna, wciąż rozbrzmiewająca pośród sosnowych lasów Yen Tu, wśród prastarych drzew i pośród niepewnych klifów liczących miliony lat.

Wieża Hue Quang, dzwon pagody Yen Tu: dźwięk dzwonu w poezji to nie tylko dźwięk fizyczny; to dźwięk przebudzenia, dźwięk oświecenia. Ten dzwon rozbrzmiewa ze szczytu pagody Dong, przekraczając fale zatoki Ha Long, pobudzając i budząc wrodzoną świadomość w sercach wszystkich istot żywych, splecioną z Trzema Harmoniami: Pojednaniem, Harmonią i Pokojem buddyzmu Truc Lam, cesarza Tran Nhan Tonga, rozprzestrzeniającego się na cały świat.

Religia i życie doczesne są nierozłączne.

Morze i niebo nad Ha Long i Hong Gai, olśniewające w okresie urodzin Buddy, odzwierciedlają również radość serc wyznawców buddyzmu, świętujących dzień objawienia się Ojca Współczującego.

„Nowa era w całym kraju”.

Wietnam podejmuje kroki, aby dotrzeć dalej w głąb morza i nieba.

Wszyscy ludzie zjednoczeni w promiennym świetle.

Życie duchowe i życie doczesne są ze sobą powiązane, przynosząc pokój wszędzie.

Perspektywa praktyki duchowej: Nauki buddyjskie są nierozerwalnie związane ze sprawami doczesnymi. Buddyzm Truc Lam to buddyzm zaangażowany. Wiersze mówią o rozwoju narodu , „sięgającym daleko i szeroko”, o „nowej erze”, ale korzeniem pozostaje „związek między religią a życiem”, „całkowite oddanie i niezachwiana miłość” ludzkości. Tylko wtedy, gdy naród jest pełen chwały, społeczeństwo spokojne, a ludzie zadowoleni, buddyści mogą czuć się swobodnie w swojej praktyce i kultywacji; i odwrotnie, gdy każdy obywatel jest przepełniony światłem Trzech Klejnotów (Buddy, Dharmy, Sanghi), naród ten staje się krajem buddyjskim, „olśniewającą i olśniewającą stolicą buddyjską”.

Przysięga: Samozbawienie – ratowanie innych

Wiersz kończy się ślubowaniem przepełnionym duchem ścieżki Bodhisattwy.

„Niech wszystkie istoty na świecie,

Niech w tej piosence pełno jest szczęścia i radości.

Każdego roku, w okresie urodzin Buddy, praktykujący nie tylko oddają mu hołd na platformie lotosu, ale także ślubują szerzyć współczucie i mądrość w całym wszechświecie, dla wszystkich czujących istot. Końcowe wersy poematu wyrażają to szlachetne dążenie.

***

Ten wiersz został napisany przez autora Hong Gai w kwietniu roku Ognistego Konia (maj 2026), dokładnie wtedy, gdy współczująca energia urodzin Buddy ogarnęła wszystkie czujące istoty. Nie jest to jedynie utwór literacki, ale szczera ofiara dla Buddów dziesięciu kierunków i Patriarchów.

Dziękuję autorowi za jasne i wnikliwe myśli oraz tekst przesiąknięty medytacyjną mądrością. Życzę autorowi i jego rodzinie spokojnego i pogodnego okresu Wesaka!

Source: https://giaoducthoidai.vn/mung-phat-dan-hoa-thuong-thich-thanh-quyet-binh-tho-hong-gai-post779976.html