Cisza za ekranem

Przeglądając telefony, niemal zawsze natykamy się na olśniewające zdjęcia przyjaciół: wykwintną kolację, słoneczne wakacje czy promienne, nieskazitelne uśmiechy. Ale ilu z nas zadaje sobie pytanie: dlaczego życie wokół nas jest tak tętniące życiem, podczas gdy zmagamy się z troskami, niezagojonymi ranami i samotnością, którą czasami nie możemy się z nikim podzielić?

Być może presja, by „wyglądać dobrze” w mediach społecznościowych, nieświadomie stworzyła szklaną klatkę, w której większość ludzi ośmiela się pokazywać tylko to, co najpiękniejsze. Jeśli kiedykolwiek poczułeś się zmęczony wyścigiem o „lajki”, spróbuj otworzyć strony „Rzeczy, których nie publikuję w mediach społecznościowych” – cichego przyjaciela, który pomoże ci odnaleźć drogę do siebie.

Książka Chrissy Stockton nie jest zbiorem dogmatycznych teorii o tym, jak żyć. To raczej osobisty pamiętnik, przesiąknięty kobiecym i współczesnym charakterem, obnażający „ciemne strony”, które często chowamy za filtrami. To szczera opowieść o nieudanych związkach, uczuciu bycia pozostawionym w tyle, gdy obserwujemy sukcesy innych, i niejasnych obawach o przyszłość. Autorka nie opowiada historii, by się chwalić; opowiada je, by się uleczyć. Zagłębiając się w ciche chwile za ekranem, pełne sprzeczności, słabości i kruchości, czytelnicy wraz ze Stockton nauczą się odważnie konfrontować ze swoimi niedoskonałościami.

Najgłębszą humanistyczną wartością, jaką oferuje ta praca, jest empatia. Jej wpływ nie tkwi w wzniosłych filozofiach, lecz w tych emocjonalnych „dotykach”. Czytając, każdy człowiek uczy się kochać siebie, doceniać zarówno burzliwe dni, jak i chwile spokoju. „Media społecznościowe dają nam poczucie więzi, ale mogą też sprawić, że będziemy bardziej samotni niż kiedykolwiek”. Ten cytat jest jak sygnał ostrzegawczy przed naszym uzależnieniem od wirtualnego świata . Nieustannie poszukujemy połączeń z daleka, zapominając o kontakcie z własnym sercem. Książki przypominają nam, by nie pozwolić, by olśniewające obrazy w mediach społecznościowych sprawiły, że poczujemy się nic nieznaczący. Wręcz przeciwnie, każdy ból, każda niedokończona historia ma swoje piękno. Książki to narzędzia, które pomagają nam żyć piękniej, bardziej autentycznie w świecie pełnym blichtru i przepychu.

Phuong Dung

Źródło: https://baodongnai.com.vn/van-hoa/202604/nhung-khoang-lang-phia-sau-man-hinh-8d20469/