(VHQN) - ใครกันที่ปล่อยควันบางๆ ลอยผ่านท้องฟ้า วาดภาพความเศร้าโศกของบ้านเกิดเมืองนอนไว้ในใจฉัน? ทุ่งนาผลิใบหญ้า บ่มเพาะความทรงจำในวัยเด็กเกี่ยวกับเสียงไก่ขันตอนกลางวัน ฉันเดินผ่านช่วงเวลาหลายปีในเมืองใหญ่ จนจำผมยาวที่ปกคลุมไปด้วยฝุ่นของตัวเองไม่ได้ ถนนในหมู่บ้านที่คดเคี้ยวไปตามนาข้าว เปรียบเสมือนหยาดหยดแห่งความทรงจำที่เลือนหายไปนับไม่ถ้วน
บ่ายวันนี้ แม่ไปทุ่งนา เงาของท่านปรากฏอยู่เพียงลำพัง แสงแดดแปลกตาสาดส่องกระทบชุดสีน้ำตาลของท่าน หมวกทรงกรวยของท่านเอียงรับลม ทำให้ฉันรู้สึกสดชื่นด้วยความโหยหาและความทรงจำ ฝูงวัวจากปีก่อนๆ ยังคงกระดิกหาง กระตุ้นความทรงจำของฉัน เท้าของฉันสะดุ้ง โหยหาอากาศที่ชื้นแฉะ รสชาติหวานของฟาง ฝูงตั๊กแตนที่บินไปทุกทิศทุกทางเพื่อหาต้นข้าวต้นสุดท้าย ส่งเสียงร้องอย่างสดชื่น
ฤดูเก็บเกี่ยวข้าวทำให้แม่ของฉันเต็มไปด้วยความโหยหาไม่รู้จบ ต้นข้าวบางต้นโค้งงอ บางต้นตรง แม่ภาคภูมิใจเพียงใดเมื่อมองดูท้องฟ้าสีครามอันกว้างใหญ่ ลูกๆ ของเธอมองดูหม้อข้าวขาวท่ามกลางสายฝนยามบ่าย ภาพที่แปลกตาคือภาพต้นข้าวที่แกว่งไหวไปมากับหลังของแม่ขณะที่เธอกำลังปลูกต้นกล้า กลิ่นหอมของข้าวลอยขึ้นมาจากเปลวไฟที่ริบหรี่ในเตาผิง แม่คนไหนจะนอนหลับได้อย่างสนิทโดยที่หลังตรง ปล่อยให้ลูกๆ วิ่งเล่นอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยในทุ่งนาอันไกลโพ้น…
แม่ของฉันแก่แล้ว ทุ่งนาแห้งแล้งและเป็นหมัน ผืนหญ้าแผ่ขยายออกไปสุดลูกหูลูกตาบนที่ราบ เธอไม่สามารถยืนมองผืนนาข้าวที่พลิ้วไหวในตอนเที่ยงได้อีกแล้ว แสงแดดส่องวนไปวนมา แต่เธอก็ยังไม่กลับมา ฉันเก็บภาพอันงดงามของทุ่งนาไว้ในใจ หวนรำลึกถึงมันเมื่ออากาศเปลี่ยนแปลงและฝนตกลงมาใต้ชายคาแคบๆ ในมุมหนึ่งของสวน ไม่มีเสียงไก่ มีเพียงเสียงนกร้องที่แว่วมาเป็นครั้งคราวซึ่งทำให้ฉันตกใจ แม้แต่ดอกมะเฟืองเล็กๆ ก็ยังห้อยอยู่อย่างไม่มั่นคง ราวกับเป็นความทรงจำของการเดินเท้าเปล่าท่ามกลางแสงแดดร้อนระอุในตอนเที่ยง
โอ้ แม่จ๋า การเก็บเกี่ยวข้าวเสร็จหรือยัง? มันยังคงงอกเงยเมล็ดข้าวใหม่ในหัวใจของฉัน ปีแล้วปีเล่า ไม่หยุดหย่อน พระจันทร์เสี้ยวลอยสูงอยู่บนท้องฟ้า เก็บเกี่ยวฤดูกาลแห่งความโหยหา ทุ่งนาว่างเปล่าจากนกกระยางและนกเขา เหลือเพียงฉันที่นั่งอยู่คนเดียว ร้องไห้อย่างโดดเดี่ยว พรุ่งนี้ เมื่อลมเปลี่ยนทิศ ข้าวของแม่จะร่วงหล่น และบ้านเกิดจะต้องแบกรับภาระของการกลับบ้าน...
โอ้ เท้าของคนเมืองเหล่านั้น ก้าวเดินอยู่เหนือทุ่งนาอันไกลโพ้น ตะกร้า ตะแกรง และถาดร่อนข้าวที่ล้นไปด้วยข้าวสาร เมล็ดข้าวใสสะอาด อาหารเรียบง่ายแบบชนบท ประกอบด้วยปลาและผัก ทุกจังหวะการพรวนดินพลิกหน้าดินในฤดูเก็บเกี่ยวสีทองอร่าม พวกเขากลับสู่ทุ่งนาข้าวด้วยความเหนื่อยล้าจากความยากลำบากในชีวิต และเทภาระเหล่านั้นลงบนทุ่งนาในยามเย็น ว่าวที่ปลิวไสวไปตามลม ลอยสูงขึ้นไป...
[โฆษณา_2]
แหล่งที่มา
การแสดงความคิดเห็น (0)