Po cichu „podtrzymujemy płomień” dziedzictwa Hue.

TTH – Bez rozgłosu i wielkich scen, artyści, rzemieślnicy i wykwalifikowani rzemieślnicy po cichu przekazują swoje umiejętności i pielęgnują swoje rzemiosło w starożytnej stolicy. Są oni „wyciągniętymi ramionami” w drodze do zachowania niematerialnego dziedzictwa kulturowego i zabytków Hue.

Każdy rzemieślnik, oprócz umiejętności technicznych, musi również cechować się zaangażowaniem i wizją.

Sianie nasion miłości do zawodu.

W centrum uwagi Teatru Sztuk Tradycyjnych Dworu Królewskiego w Hue znajdują się pilne próby młodych aktorów i artystów. Ćwiczą oni wcielanie się w role, wykorzystując fragmenty klasycznych sztuk i tradycyjną muzykę dworską. Zasłużony Artysta Hoang Trong Cuong – Dyrektor Teatru – powiedział: „Trenowanie nowych talentów jest trudne, ale utrzymanie ich w zespole jest jeszcze większym wyzwaniem”.

Wykonywanie tradycyjnych sztuk, zwłaszcza takich jak tuồng (klasyczna opera wietnamska), taniec czy muzyka dworska, wymaga nie tylko talentu, ale także wytrwałości i rygorystycznego treningu. „Niektórzy uczniowie zaczynają uczyć się tuồng wcześnie, ale odgrywanie głównych ról zajmuje im dekadę lub dłużej. Gdyby nie mieli pasji, dawno by się poddali” – powiedział pan Cương.

Trudności wynikają nie tylko ze specyfiki sztuki dworskiej, ale także z faktu, że współczesny styl życia sprawia, że ​​dochody artystów są niewystarczające, aby zapewnić im dalsze zaangażowanie w tę dziedzinę sztuki. Dlatego teatr wybrał podejście „bezpośredniego mentoringu”, a Centrum Konserwacji Zabytków Miasta Cesarskiego Hue zapewnia mechanizmy wsparcia, które pomagają artystom generować dodatkowe dochody z przedstawień, projektów i przestrzeni twórczych.

Niedawno, dzięki wsparciu Funduszu Innowacji Vingroup (VinIF), teatr wdrożył 3-miesięczny kurs malowania tradycyjnych wietnamskich masek operowych. W rezultacie 15 młodych artystów wykonało 300 tradycyjnych masek operowych – sugestywnie przedstawiających twarze Tru Vuonga, Dao Tam Xuana, Ly Ngu Tinha i innych. Każda maska ​​odzwierciedla kolorystykę, artystyczne linie tradycyjnej wietnamskiej opery oraz umiłowanie dziedzictwa.

Kurs prowadził bezpośrednio zasłużony artysta La Hung. „Przekazał on nie tylko sztukę, ale także historię każdego projektu maski” – powiedziała pani Le Mai Phuong, kierownik Działu Badań Stosowanych Teatru. Projekt, choć trwający zaledwie trzy miesiące, ma trwałe znaczenie, pomagając młodym artystom w samodzielnym nakładaniu makijażu i projektowaniu masek zgodnie ze standardami sztuki dworskiej. W oparciu o te wyniki, Teatr planuje organizować coroczne zajęcia, aby każdy artysta rozpoczynający karierę artystyczną miał solidne podstawy do zrozumienia tradycyjnej tożsamości.

„Nikogo nie zmuszamy; pozwalamy im odkryć to samemu. Tylko ci, którzy naprawdę to kochają, będą mieli cierpliwość, by zgłębiać tę wyjątkową formę sztuki, jaką jest opera dworska” – powiedziała pani Phuong.

Utrzymanie wykwalifikowanych pracowników

Nie tylko artyści, ale także rzemieślnicy, wykwalifikowani rzemieślnicy i osoby zajmujące się restauracją i rekonstrukcją zabytków borykają się z niedoborem siły roboczej. Według pana Hoang Viet Trunga, dyrektora Centrum Konserwacji Zabytków Cesarskiego Miasta Hue, ta siła robocza stopniowo się starzeje, a młodsze pokolenie jest mniej zainteresowane, ponieważ praca jest ciężka, a dochody niskie. „Odejście jednego rzemieślnika to znacząca strata. Przekazanie umiejętności zajmuje dekady” – powiedział.

W rozmowie z nami, rzemieślnik Ngo Dinh Trong – kierownik zespołu malarskiego w Hue Relic Restoration Joint Stock Company – powiedział: Techniki złocenia nie da się nauczyć w jeden czy dwa dni, lecz jest to trwająca całe życie podróż ku udoskonaleniu. Złocone i lakierowane elementy stanowią duszę architektury cesarskiej. Większość utalentowanych rzemieślników w zespole uczyła się u nieżyjącego już malarza Do Ky Hoanga, wykładowcy na Uniwersytecie Sztuk Pięknych w Hue. Ci, którzy praktykują to rzemiosło, muszą dogłębnie rozumieć i kochać swoją pracę, aby móc nadać każdej warstwie złocenia i każdemu pociągnięciu pędzla duszę.

Obecnie wiele unikalnych rzemiosł jest przekazywanych ustnie, „z ojca na syna”, bez żadnych certyfikatów. „Potrzebujemy polityki, która uzna, wesprze i uhonoruje je jako »żywe dziedzictwo«. Są nie tylko rzemieślnikami, ale strażnikami istoty dziedzictwa” – podkreślił pan Trung.

„Mamy nadzieję, że powstanie specjalistyczne centrum szkoleniowe skupiające się na tradycyjnym rzemiośle związanym z renowacją dziedzictwa. Tam stażyści i rzemieślnicy będą uczyć się poprzez praktyczne doświadczenie, dotykając dziedzictwa z pierwszej ręki. Centrum wysoko ceni rolę i wkład rzemieślników. Jednostka przyznała certyfikaty zasług setkom rzemieślników i wykwalifikowanych rzemieślników zaangażowanych w renowację Pałacu Thai Hoa. To nie tylko podziękowanie, ale także motywacja do utrzymania ich w zawodzie” – dodał dyrektor Centrum Konserwacji Tradycyjnego Rzemiosła w Hue.

W sercu starożytnej stolicy wciąż rozbrzmiewa rytmiczny rytm tradycyjnych zajęć teatralnych, odgłosy młotów i dłut wypełniają miejsca renowacji, a ręce młodych rzemieślników wciąż uczą się na nowo technik swoich przodków. Utrzymanie ich zaangażowania w prace restauracyjne oznacza zachowanie dziedzictwa.

Source: https://huengaynay.vn/van-hoa-nghe-thuat/lang-tham-giu-lua-cho-di-san-hue-153260.html